Nagiging emosyonal na naman ako nitong mga nakakaraang araw. Epekto siguro ng pagkakasakit... Pati si Francis naiisip ko.. Hayysss... Madami din akong namimiss.. I miss bunso.. i miss jayden, step... lahat silang malayo saken.. Dahil sa pagka emo ko din ay naiyak na naman ako sa pinapanood ko. Leche tong si kris, kahit anong gawin, nagkakainteres ako. At dahil din sa pagka emotera ko.. naalala ko ang mga heartbreaks ko...
Naramdaman mo na ba un? Ung stabbing pain sa dibdib... as in parang literal talaga.. kahit wala namang sumasaksak. I did. It was because of Francis. My first. Sa sobrang sakit, i tried to shut his thought out of my mind... wa-epek.. masakit pa din. So i had to go through it talaga.. even wrote something about my journey with him just to overcome the pain... 8 years after.. im super okay...i still think of him once in a while.. minsan nga nakakalimutan kong di pala sya akin.. I miss you baby boy.. ang aming pilyong kerubin...
Aside from Francis, I have never let anyone break my heart... Because before they do, i break my heart... myself... hehehe. Funny but it is true.
0 comments:
Post a Comment